سرزمین جاوید

وی بعدها با اینکه مجلس هفتم به نخست وزیری دکتر رای داده بود، به دلیل اختلاف با محمد رضا پهلوی از تشکیل دولت جدید سر باز زد و شاه قوام السلطنه را به نخست وزیری انتخاب نمود. در این زمان قیام سی تیر اتفاق افتاد و در آن روز تمام مردم حمایت خود را از دکتر مصدق ثابت نمودند. اما این پایان کار نبود و دکتر به همکاران خود با کودتای سازمان سیا مواجه شد و در دادگاه نظامی به سه سال زندان محکوم شد. در شهریور 1335 به احمد آباد تبعید گردید. به دلیل بیماری در بیمارستان نجمیه تهران بستری گردید و عاقبت در سحرگاه 14 اسفند 1346 وفات یافت. با اینکه وصیت کرده بود تا در گورستان شهدای 30 تیر دفن شود، اما جسد او به خانه خودش در احمد آباد منتقل و در همان مکان دفن گردید.مورخان معروف جهان دکتر مصدق را احیاء گر ناسیونالیسم ایرانی خوانده و نوشته اند که به همین دلیل، وی حاضر به سازش با بیگانگان بر سر منافع ایران نبود. به نوشته این مورخان که دکتر مصدق را از مردان بزرگ تاریخ ایران خوانده اند وی در جهان سوم چراغی را روشن کرد که تا پایان «استعمار کهنه» روشن بود. وی به ملل تحت ستم هشدار داده بود که پس از استعمار کهن (استعماری که از زمان یافتن راههای دریایی آغاز شده بود)، استعمارهای نوینی برجای آن خواهند نشست. به عبارت دیگر استعمارگران تنها لباس عوض می کنند . مصدق بر این باور بود که شاه فقط و فقط بایستی سمبل کشور باشد و در امور سیاسی و داخلی دخالت نکند . امری که دنیا امروز به آن رسیده است و چنین می کند . ولی متاسفانه با دخالتهای اطرافیان دربار و کوتاهی محمد رضا پهلوی چنین امری صورت نگرفت و کودتایی ننگین بر تاریخ ایران نقش بست . به هر روی راه مصدق راهی ابدی برای ملت ایران است که دست هر استعمارگر ضد ایرانی را از این سرزمین ورجاوند کوتاه خواهد کرد . شکی نیست که انگلستان و روسیه بزرگ ترین دشمنان اهریمنی این آب و خاک بوده و هستند . گذشتگان همیشه به ما آموختند که هر فتنه و دسیسه ای در جهان بر پا گردد یک سر آن به انگلستان این کشور اهریمنی جهان باز میگردد . دسیسه جدا کردن بحرین از ایران - بلوچستان پاکستان از ایران - هرات از ایران - چپاول نفت ایران - تحریک و حمایت گسترده از جنگ عراق بر ضد ایران - کنفرانس ضد ایرانی گوآدولوپ و . . . دهها فتنه کثیف دیگر این کشور بر ضد ایران هرگز از خاطره ها پاک نمی شود .

 

پیروز و پاینده

 

مطلبی که بعضی از اوقات در ذهنم نقش میبنده سوالی هست که اقا کی ما ازاد میشویم؟ کی این اخوندها میرن؟ سی سال گذشت ولی هنوز در غربتیم. واقعا عجیب تفکری داریم ما ایرانیان.

یک حکایتی هست از لقمان حکیم که در کنار چشمه ای نشسته بود و رهرویی مدام میگفت کی من میرسم به شهر اخه؟ لقمان برگشت و گفت راه برو . رهرو میگه من میگم کی میرسم به شهر تو میگی راه برو. دیگه فکر کنم منظور از این واضحتر نخواهد بود.

و همچنین شعری هست از سعدی بزرگ :

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل

و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

خوب امیدوارم این جوابی باشد برای این دوستان.

جاوید ایران زمین